Rys historyczny

Historia Myślenic » Rys historyczny

  • herb Myślenic
    herb Myślenic

W latach 1253 - 1258 pojawia się pierwsza wzmianka o osadzie zwanej Mislimich. W niej znajdować się miała warownia, od której nazwę przyjął cały system podległych jej okolicznych warowni. Osada Mislimich leżała na Stradomiu i na wschodnich stokach Plebańskiej Góry. Do niej odnosiła się wzmianka z 1301 r. wymieniająca bezpośrednio Myślenice. Drewniany kościół parafialny pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny został wspomniany w latach 1325-1327 w spisach świętopietrza. Osada Mislinicze pełniła rolę miejsca targowego w pobliżu szlaku węgierskiego /bursztynowy/ oraz szlaku, prowadzącego do Lanckorony wzdłuż Doliny Bysinki.

Nazwa miasta Myślenice pochodzi od popularnego w średniowieczu imienia Myślimir. Przypuszcza się, że Myślimir właśnie był założycielem osady myślenickiej. Pierwszą pisaną wzmianką odnoszącą się do Myślenic jest informacja datowana na 1253-1258 rok, zapisana w "Kodeksie Tynieckim". Dokument ten mówi o osadzie "Mislimich", w której znajdowała się warownia (kustodia). Była ona obsługiwana przez mieszkańców wsi Curozsank, leżącej w pobliżu Radziszowa. Warownia myślenicka stanowiła główną część całego systemu warowno - obronnego zwanego "broną". W skład brony myślenickiej wchodził szereg mniejszych podległych warowni, tak zwanych "kustodii". Funkcję taką spełniały między innymi miejscowości Osieczany i Stróża. Warownie te miały bronić szlaku handlowego, prowadzącego z Krakowa przez Myślenice na Węgry.

Śladem istnienia umocnień obronnych w Myślenicach są ruiny zwane "zamczyskiem" położone na północnym stoku góry Ukleiny. Pierwotnie osada zlokalizowana była na wschodnich stokach Plebańskiej Góry, na terenie dzisiejszego Stradomia (kiedyś "Wola"). Położenie osady przy szlaku handlowym spowodowało jej rozwój.

Pierwszą wzmianką dowodzącą istnienia nie tylko warowni, lecz także osady myślenickiej jest dokument z roku 1301. W dokumencie tym powołany został na świadka właściciel osady Marcin z Myślenic. Myśleniczanin ten stanu rycerskiego był do roku 1309 związany z dworem gryfiny księżnej sądeckiej, wdowy po Leszku Czarnym.

Potwierdzeniem istnienia centrum osady w rejonie Stradomia jest wzmianka dotycząca zbudowanego w rejonie "studzienki" drewnianego kościoła. Choć wzmianka ta pochodzi z roku 1325-27 to z całą pewnością kościół ten istniał znacznie wcześniej.

W 1342 r. oprócz osady na Stradomiu po obu stronach Bysinki istniały jeszcze Mislinicze, które wchodziły w skład dóbr kasztelanii krakowskiej. W tym roku Kazimierz Wielki sprzedał z dawna istniejące sołectwo w Myślenicach. W 1354 r. w dokumentach odnajdujemy zapis o założeniu miasta, ale dokładna data nie jest znana. Wtedy to stanął murowany kościół parafialny, który przejął funkcję starego kościoła na Stradomiu.
Miasto otrzymało typowy dla rządów Kazimierza Wielkiego układ lokacyjny. Obszar miasta Mislinicze został podzielony na dwie części, które z czasem przyjęły nazwy Górnej i Dolnej Wsi. W 1356 r. wójt myślenicki otrzymał prawo zasiadania w sądzie najwyższym zamku w Krakowie.
W 1358 r. połowę wójtostwa myślenickiego przyjął Jan z Zakliczyna. Za jego czasów bywała w Myślenicach królowa Jadwiga, a co najmniej trzy razy był tu sam król Władysław Jagiełło.